Schinus türleri,YALANCI KARABİBER AĞAÇLARI

Sakızağacıgiller familyasındandır. Kökeni Güney Amerika olan Schinus cinsi ağaçlara, aslında sofralarımızın gediklisi karabiber baharatını veren bitkilerle hiçbir akrabalık ilgisi bulunmadığı halde yalnızca meyveleri karabiber tanelerine benzediği için bazı Batı dillerinde olduğu gibi Türkçe’mizde de yalancı karabiber ağaçları adı verilmiştir. Kışın yapraklarını dökmeyen, yani hepye- şil özelliği taşıyan bu cinsteki ağaçların birkaç önemli türü bulunmaktadır. Ülkemizin Güney ve Batı bölgelerindeki kıyı şeridinde bazı bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilen bu ağaçlar, türlerine göre 5-25 m. arasında boylanabilir. Dikildikleri yere yayılarak gelişen yalancı karabiberlerin ince ve sarkık dalları, 15-30 adet dar ve mızrak biçimli yaprakçıktan oluşan bileşik yaprakları vardır. Yaz mevsiminde salkım halinde açan ve beyaz renkli gösterişsiz çiçekleri olgunlaşınca bezelye tanelerini andıran küre biçimli, dışı gül rengi meyve kümelerine dönüşür. Bu meyveler, sonbahar sonlarından ilkbaharın Yalancı karabiber ağaçlan sonuna kadar ağacın üzerinde dökülmeyen yapraklarla birlikte kalır ve ağacı renklendirir. Salkımsöğütleri andıran ve güzel bitkiler olan yalancı karabiber ağaçları, bahçelerde yaya yolları üzerinde sırayla gölge ağacı ya da tek tek veya gruplar halinde örnek vurgulama bitkisi olarak yetiştirilebilir. Ancak, ağa-cın yaprak, dal ve meyve döküntüleri bahçeleri fazlaca kirletir. Bitkinin yüzeysel kökleri beton yolları çatlatabilir, su ve atıksu borularını tıkayabilir. Bu nedenlerle yalancı karabiber ağacı yetiştirilirken yer seçiminde sayılan sakıncaları göz önünde tutulmalıdır. İSTEKLERİ VE ÜRETİMİ Yalancı karabiber ağaçları bol güneşli, sıcak ortamları, suyu iyi akıntılı (süzek) toprakları sever. Dikildikleri yerin sert rüzgârlardan korunmalı olması, gevrek dallarının kırılmasını önler ve ağacın daha sağlıklı gelişmesini sağlar. Sıcaklık ve kuraklıktan etkilenmeyen bitkinin genç fidanlarının hereklerle desteklenmesi gerekir. Gübre gereksinimi az olan ya-lancı karabiber ağaçlarının üretimi tohumlarıyla gerçekleştirilir. ÖNEMLİ TÜRLERİ S.molle: Kökeni Peru olan bu tür, ülkemizin Ege ve Akdeniz bölgeleri kıyı şeridinde bazı bahçelerde yetiştirilmektedir. 10-25 m. kadar boylanabilir. S.terebinthifolius: Brezilya kökenli olup 5-10 m. kadar boy atabilir. Yaya yolları boyunca dikilmeye pek uygun bir türdür. Budanıp düzgün bir biçim verilmesi gerekir. ! Dikkat: Yalancı karabiber ağaçlarının  polenleri bazı kişilerde alerjik tepkimelere neden olabilir. Ayrıca, bu ağaçlar turunçgillere zararlı olan bazı kabuklu bitlere konaklık eder. Bu nedenle turunçgil familyasındaki değerli ağaçlarımızın yakınına dikilmeme- si doğru olur.