GLAYÖL KUZGUN KILICI ÇİÇEĞİ Gladiolus

Kuzgun Kılıcı denilen ve bahçevanların Glayolis diye adladıkları Glayöl çiçeği, son zaman- Gelin Soğanı larda bahçelerimizde yetiştirilmeye (Ixio) başlanmış soğanlı çiçeklerdendir. Nisan’dan itibaren ortaya çıkmaya başlayan bu çiçekler uzun saplı, değişik renkte ve şeklen pek güzel olduğundan özellikle demet yapımında kullanılmaktadır. Kuzgun çiçekleri çeşitlerinin çok zarif olma-ları bunların son yılların çiçek modası arasında büyük önem kazanmasına sebep olmuştur. Tanınmış dört cinsinin, iki yüzü geçkin çeşitleri vardır. Pratik Çiçekçilik — F. 10  1 — Primoiinos cinsi: Bu cins Afrika'dan Avrupa'ya gelmiştir. Çiçekler uzun bir sap üzerinde 8-9 adetten meydana gelen ve sarı renktedir. Bu cinsin de Gandavensis çeşidi iie yapılan meleziemesiyle çok güzel ve yepyeni çeşitler elde edilmiştir. Bunlar arasında: Atalant, Annı, Hermi-yuna, Jan Keli-; Ren - Viktorya. Teklâ, Tip, Venessa çeşitleri ile esas cinsin değişik renklerde melez çeşitleri tavsiye edilenlerdendir. 2 — Gandavensis cinsi: Elliyi geçkin çeşitleri taşıyan bu cinsin çiçek sapiarı çok uzunca, kalın olup üzerinde değişik renklerde büyük ve birçok çiçekler açar. Yüksek bir fidan haline gelen bu cinsin bir soğandan genellikle birkaç tane çiçek açar. En tanınmışları: Amerika Oğüta, Karmen, Sire, Elektra, Avrupa, Faust, Golyat, Lâmark, Liley, Madam, P. Pâl- mer, Renblâs, Ruvaderoz, Safran ad- lariyle tanınmış olanlardır. 3 — Nanseanüs cinsi: Bu cins içindeki çeşitlerin çiçekleri daha büyük ve açık olurlar. Çiçek sapları uzuncadır. Bunlar arasında en güzelleri: Ün- yon Fransez, Suvenir, Mösyö Lâfor- kat, Rövanş, İris ve turfanda açan Lâ- ero ve Pondöseez, Apâteâz, Andrejeri- fön, Jeneral ştosal, Jeneral frey çeşitleridir. Bundan başka Balkan Harbinde güzel Edirne’mizin müdafaası sırasında Türk yiğitlik ve sağlamlığını takdiren Paris bahçevanlık sergisinde adlandırılan büyük pembe çiçekli Andrinople (Edirne) ve portakalı sarı renkli ve ortası kırmızı hatlar ve beneklerle bezenmiş Pacha (Paşa), çeşitleri diğerlerinden üstündür. Bu iki çeşit Versay okulundan mezun Fransız meslektaşlarımızdan dostum L. F. Renan tarafından elde edilmiş birer melezdir. Bu zatın ortaya çıkardığı melezlere iki kıymettar ve tarihî adları vermesi adı geçenin Türklere karşı olan sevgi ve samimiyetine delildir. 4 — Lemuan cinsi: Çiçekleri renkçe pek zengin ve kuvvetli, uzun saplar üzerinde açarlar. Bunların çiçekleri diğer cinslerden daha küçüktür. Çeşitleri arasında; Baron Jojef- Hoio, Kiodnöne, Etiyopi, Löşa-nuar, Nebülüz, Tombukto, Jil- blâs. Profesör Lomânie en güzelleridir. Kuzgun çiçekleri saksılarda yetiştirilirse de en çok kesilmiş çiçek olarak satılmak için tarlalarda yetiştirilir. Çiçekleri salonların süslenmesinde ve demetler yapımında kullanılır. Sevdiği ve hoşlandığı yerler pek yakıcı güneşten korunmuş az göigeii yerlerde kumlu, killi ve bolca gübrelenmiş topraklardır. Yetiştirilmesi: Kuzgun çiçeği tohumdan ve soğanından yetiştirilir. Tohum yalnız yeni çeşitlerle soğan elde etmek için kullanılır. Soğanlar Mart sonunda çok iyi işlenmiş bölmelere yirmi beşer santimetre aralıkla ve 8-10 santimetre derinliğinde dikilir. Soğan dikildikten sonra bölmelerin üzerine 2-3 santimetre kalınlığında çürümüş eski beygir gübresi ile bir tabaka örtü yapılır ve bütün yaz bol bol sulanır. Eylül'de çiçekler son bulduktan sonra fidanların sararması ile soğanlar topraktan çıkarılarak soğuk ve nemlikten korunmuş yerlerde Mart'a kadar saklanır. Eğer soğanlar topraktan çıkarılmazsa birkaç yıl zarfında tamamen çürürler.