Caesalpinia ve Erythrina türleri ALEVAĞAÇLARI

B ahçelerimizde, örnek vurgulamak üzere süs bitkisi olarak yetiştirilen ve dilimizde Alevağacı diye adlandırılan iki ayrı cinsini burada ayrı ayrı tanımlamak istiyoruz: Caesalpinia pulcherrima (Barbados’un Guru- ru-Alevağacı): Baklagiller familyasındandır. Anayurdu, Batı Hint adaları ve olasılıkla Barbados’tur. 2-4 m. kadar boylanabilen ve kışın yapraklarını dökmeyen (hepyeşil) çalı ya da ağaççık formunda gelişen bir bitkidir. 30 cm. kadar uzunlukta olabilen bir sap üzerinde yumurta biçimli, 8 mm. uzunluktaki açık yeşil renkli çok sayıdaki yaprakçığın dizili ol-duğu bileşik yaprakları; ilkbahardan sonbahara kadar açan ve üzerinde çiçek sayısı 40’a kadar çıkan gösterişli çiçek salkımları vardır. Çiçekleri, ortasından erkeklik organı uzayan, düzensiz kâse biçimlerinde ve kırmızı-turun- cu renklerde olur. Bahçelerde yetiştirildiğinde 0 dereceye düşen sıcaklıklara kadar daya-nıklı olabilen bu tür alevağaçları, bol güneşli ortamları, suyu iyi akıntılı (süzek) ama nemli ve organik madde yönünden zengin (bitek) toprakları sever. Uç alma denilen yöntemle çok az budanır. Üretimi ya ilkbaharda 24 saat su içinde bekletilen tohumlarının 13-18 dere-ce sıcaklıklarda toprağa ekimiyle yapılır ya da ilkbaharda alınan yarı odunsu veya yaz mev-siminde alınan yeşil çeliklerinin daldırılma-sıyla gerçekleştirilir. Erythrina crista-galli (Güney Amerika Mer- canağacı=Alevağacı): Baklagiller familyasın- dandır. Kökeni, Güney Amerika’da Bolivya’dan Arjantin’e kadar uzanan bölgelerdir. Ülkemizde, özellikle Ege ve Akdeniz bölgelerimizde en yaygın şekilde yetiştirilen alevağa- Alevağacı (Erythrina crista-galli) cı türü budur. 6-9 m. kadar boy atabilir ve kış mevsiminde yapraklarını döker. Dallarında sağlam dikenleri bulunur. Üçgen biçiminde, 10 cm. uzunlukta ve derimsi dokulu üç yap- rakçıktan oluşan ve sapı dikenli olan yaprakları vardır. Dal ya da sürgün uçlarında yazdan sonbahara kadar 30-60 cm. uzunluktaki salkımlar halinde açan koyu kırmızı renkli çi-çeklerinin her biri 5-6 cm. kadar uzunlukta olur. Bu tür alevağaçları, özellikle böyle gösterişli çiçek salkımları için yeğlenerek bahçelerde vurgulama bitkisi olarak yetiştirilir. Ilık ya da sıcak iklimlerin bitkisi olmakla birlikte, etkili malçlama yapılarak korunduğunda don olayına ve hatta -12 dereceye düşen sıcaklığa dayanabilir. Bu alevağaçları da, bol güneşli ortamları sever; suyu iyi akıntılı (sü-zek) ama nemli ve organik madde yönünden zengin (bitek) toprakları yeğler. Bu bitkilerin, yalnızca kurumuş, kırılmış, şekli bozulmuş ve hastalanmış dallarının kesilip çıkarılması dışında başkaca bir budanma gereksinimi bu-lunmamaktadır. Üretimleri ya ilkbaharda 21- 24 derece sıcaklıklarda tohumlarının ekimiyle ya da yaz başında alınan yarı odunsu veya yaz sonunda alman odunsu çeliklerinin dal-dırılmasıyla gerçekleştirilir.