AKÇAAĞAÇĞİLER ÇİÇEĞİ

A kçaağaçgiller familyasının örnek bitkileridir. Kuzey Yarıküre’de yaygın olarak yetişen Acer cinsi ağaç, ağaççık ve çalıların, ülkemizde de 10 kadarı yetişen, 150 dolayında türü bulunmaktadır. Bunlar genellikle kışın yapraklarını döken ama bazısı yaprak dökmeyen (hepyeşil) bitkilerdir. Boyları türlerine göre değişen akçaağaçların dal ve sürgünlerinde karşılıklı dizili, basit ya da bileşik gösterişli yaprakları vardır. Kenarları dişli ya da çok parçalı olan bu yaprakların ilkbaharda renkleri, türlerine göre açık yeşilden yeşile, beyaz ve hatta mor ile pembeye kadar değişir. Sonbaharda rengi sararıp kızaran yapraklar sonra dökülür. Akçaağaçlar genelde yapraklarının güzelliği nedeniyle süs bitkisi olarak yeğlenip yetiştirilir. Salkımlar halinde açan yeşil renkli çiçekleri gösterişsizdir. Dişi çiçeklerinden oluşan kapçık halindeki meyveleri, kanatlı ve kolay açılmayan iki ya da üç parçalı olur. Akçaağaçlar, bahçelerde, özellikle yaya yolları üzerinde gölge veya tek tek, örnek vurgulama bitkisi olarak yetiş-tirilmektedir. İSTEKLERİ VE ÜRETİMİ Ilıman iklimlerin bitkisi olan akçaağaçların, bol güneşli ama mümkünse sabah güneşi almayan yerlere dikilmesi iyi olur. Suyunun iyi akıntılı (süzek) olmasını istemesi dışın-da, toprak tipi konusunda hiç seçici değildir. Kök yapısı yüzeysel olan akçaağaçların, yazın sıcak ve kurak havalarda bolca sulanması gerekir. Akçaağaçlar budanmaya gerek duymazlar. Yalnızca kurumuş, kırılmış, şekli bozulmuş ya da hastalanmış dallarının kesilip çıkarılması yeterli olur. Akçaağaçların üretimi, sonbaharda ekilen olgun tohumla-rıyla gerçekleştirilir. ÖNEMLİ TÜRLERİ A.negundo (Dişbudak yapraklı akçaağaç): Kuzey Amerika kökenli olan bu tür, hızlı gelişir ve 10-15 m. kadar boylanabilir. Açık yeşil renkli yaprakları sonbaharda sararıp dökülür. Türkiye’nin her yerinde yetiştirilebi- len değerli bir süs ağacıdır. A.palmatum (Alev akçaağacı=Japon akçaa- ğacı): Kökeni Japonya, Kore ve Çin olan bu tür, 8 m. kadar boy atabilir. 5-9 parçalı yeşil yaprakları sonbahar mevsiminde dökülmeden önce sarı-turuncu ya da kırmızı renklerle bezenir.  A.saccharıım (Şeker akçaağacı): Kuzey Amerika kökenli olan bu tür 15-20 m. kadar boylanabildiği için geniş bahçelerde yetiştirilmeye uygundur. Yeşil renkli parçalı yaprakları sonbaharda kızarıp dökülür. Bu tür akçaağaçların gövdesinde açılan deliklerden sakkarozlu sıvı sızdığından, toplanan bu sıvıyla şeker ya da şurup yapılabilir.